اوتیسم نوعی بیماری عصبی است که رفتار و تعاملات اجتماعی فرد را تحت تاثیر قرار می دهد. تکنیک های ابداع شده برای درمان این بیماری ، رفتار نامطلوب را کاهش داده و رفتار مطلوب را تقویت می کند. بهره مند شدن از مشاوره فردی یا گروهی بین بیمار و روانشانس ، می تواند شرایطی ایمنی را برای بیان مشکلات ناشی از این بیماری ، دغدغه ها و رفتارهای نامطلوب فراهم کرده و تاثیر مثبتی در کنترل رفتار و فضایی که فرد مبتلا در ان در حال پرورش یافتن است داشته باشد. درمان و مشاوره کودکان مبتلا به این بیماری ، تحت یک نظام آموزشی و تخصصی با بهره گیری از خدمات یک کلینیک روانشناسی معتبر در حمایت از کودک مبتلا ، بسیار حائز اهمیت و ضروری است.
علائم ابتلای کودک به اوتیسم
- ناتوانی در برقراری ارتباط و مختل بودن تعاملات اجتماعی
- بروز دادن رفتارهای تکراری
- وجود اختلال در فرایند رشد و تاخیرهای رشدی
روش های درمانی روانشناختی اوتیسم
رفتار درمانی : این روش اغلب برای کودکان خردسالی که به اوتیسم مبتلا هستند توصیه می شود. در این روش با استفاده از مهارت های ارتباطی و اجتماعی ، تلاش می شود تا از توانایی های کودک برای مدیریت رفتارهای نامطلوب و تقویت کردن عادات مثبت استفاده شود.
توانبخشی رفتاری :در این تکنیک درمان ، مهارت های اجتماعی و توانایی های ارتباطی کودک تقویت می شود تا به واسطه آن ، کودک بتواند خشم و اضطراب خود را در سایه ترک عادات نامطلوب ، کنترل کند.
روش حسی-ادراکی : در این تکنیک درمان روی فعالیت های حسی تاکید می شود. در این روش ، حرکات و تعادل کودک مبتلا از طریق حس کردن اشیا تقویت می شود و به این ترتیب تلاش می شود تا کودک با محیط اطراف خود ارتباط قوث برقرار کرده و توانایی های حسی خود را تقویت کند.
گفتار درمانی: تکنیک درمان گفتار درمانی یکی دیگر از روش های درمان این ناهنجاری است که از طریق تقویت توانایی های ارتباطی وارد عمل می شود. در این تکنیک ، به کودک اموزش داده می شود تا بیشتر گوش بدهد ، صحبت کردن خود را تقویت کرده و تعامل با دیگران را تقویت کند تا از طریق آن بتواند از توانایی های ارتباطی و تعامل با دیگران بیشتر بهره مند شود.
استفاده از نقش خانواده برای درمان اوتیسم: در این رویکرد از همکاری و تعامل خانواده با کودکی که در آن خانواده به این اختلال مبتلا است استفاده می شود. خانواده می تواند با استفاده از تاکتیک های کنترلی خود ، نقش مهمی در سرکوب کردن رفتار نادرست کودک داشته و مهارت های ارتباطی را در او تقویت کند.
تاثیر مشاوره در بهبود رفتار کودکان اوتیستیک
مشاوره ، تاکتیکی برای بهبود دادن مهارتهای ارتباطی ، اجتماعی و خودکنترلی بوده و می تواند تواناییهای مثبت کودکان اوتیستیک را بهبود دهد.
مشاور با استفاده از تکنیک درمانی متناسب با نیاز کودک و از طریق تاکتیک هایی از قبیل توجه به خواسته ها و احساسات و بسیاری کانال های دیگر ، قدرت تعامل با دیگران و مهارت های اجتماعی کودک را بهبود می دهد. مداخله مبتنی بر رفتار ، با تمرکز روی تضعیف عادات بد و تقویت عادات خوب ، معمولاً منجر به تغییر محسوس در رفتار کودک می شود. هر کودک اوتیسمی دارای ویژگی های منحصر به فرد خود است و متناسب با نیاز او ، لازم است از درمان و مشاوره تخصصی بهره برد.
آیا دوره درمان کودکان اوتیسمی طولانی است؟
شدت بیماری ، علائم ناهنجاری و نیز مشارکت خانواده ، نقش مهمی در تعیین مدت زمان مورد نیاز برای دستیابی به نتیجه مطلوب از درمان دارد.
با توجه به اینکه این اختلال یک بیماری رشدی بوده و با متغیرهایی از قبیل رفتار و مهارت های کودک در ارتباط است ، طبیعتاً نمی توان در مدت زمان کوتاه ، انتظار داشت که اهداف بزرگی محقق شود.
برنامه های درمانی و مشاوره با کودک مبتلا به این بیماری گاهی چند ماه یا حتی چند سال طول می کشد. در طول این مدت ، با تقویت تعاملات اجتماعی ، مهارت های ارتباطی ، قابیلت مدیریت رفتار ، کنترل و سرکوب رفتارهای نامناسب و تقویت رفتارهای مطلوب ، تعدیلهایی را در کودک ایجاد می کن که متناسب با سن و مراحل رشد او مسیر رو به پیشرفت خود را طی کرده و پتانسیل های او با مشارکت فعال خانواده ، به مرور بالفعل شده و نهایتاً بهترین نتایج درمانی را به دست خواهد داد.
چگونه یک روانشناس خوب برای تشخیص را پیدا کنیم؟
فرایند انتخاب بهترین روانشناس کودک یا پزشک برای درمان این بیماری ، قطعاً چالش برانگیز است. در طول این فرایند مهم ، که نقش تعیین کننده ای در میزان موفقیت حاصل از درمان دارد ، حتماً فاکتورهای زیر را لحاظ کنید:
- تخصص و تجربه روانشناس
- کمک گرفتن از پزشک خانواده برای پیشنهاد دادن یک روانشناس مجرب
- مراجعه به مراکز تخصصی مشاوره مجهز به امکانات تخصصی مرتبط با درمان بیماری
- پرس و جود کردن از دیگران و مطالعه ریویو ها و نظرات دیگران در مورد صلاحیت مرکز روانشناسی و روانشناس بالقوه
در چه سنی برای درمان اوتیسم اقدام کنیم؟
شروع درمان در دوران کودکی اغلب نتایج موفقیت آمیز تری را میتواند به همراه داشته باشد. زمانی که سن کودک کمتر از ۳ سال است ، مغز کودک هنوز در پروسه رشد قرار دارد و در نتیجه هنوز از قابلیت تغییر و سازگاری بیشتری برخوردار است و مداخلات درمانی اغلب پاسخ مثبت تری را به دست خواهند داد.
هر چه شروع درمان ، بیشتر به تأخیر بیفتد ، تغییر دادن مهارتهای اجتماعی ، زبان ، رفتار و سایر مولفه هایی که باید در طول درمان ، روی آنها کار شود ، دشوار تر خواهد شد.
بنابراین ، اگر کودک شما به اوتیسم مبتلا است و این بیماری در او تشخیص داده شده است ، در اسرع وقت برای درمان اقدام کنید.
در صورت عدم درمان این بیماری چه اتفاقی می افتد؟
- تکرار رفتارهای نامناسب و رها کردن آنها بدون درمان، باعث تقویت شدن این مشکلات رفتاری می شود و بدون شک ، کیفیت زندگی فرد و خانواده بیمار را تحت تاثیرات منفی خود قرار خواهد داد.
- کودک با ورود به دوره تحصیل مشکلات جدی را تجربه خواهد کرد.
- در تعاملات اجتماعی و شغلی با چالش های جدی روبرو خواهد شد.
- به دلیل ناتوانی در کنترل صحیح رفتار و ارتباطات ، با موقعیت های سختی د زندگی برخورد خواهد کرد.
از این رو توصیه می شود در دوره کودکی یعنی زمانی که مغز کودک هنوز در حال رشد است و امکان تغییر در سیستمهای مختلف در زندگی او وجود دارد ، برای درمان کودک اوتیسمی خود اقدام کنید.
